Afgelopen zondag zou de Phanos Bos Cross zijn, zwoegen door het Amsterdamse Bos met het vooruitzicht dat je een aantal malen die vermaledijde heuvel op moet die door het weer van de afgelopen tijd ontzettend zwaar zou zijn. Maar helaas, bij Phanos had iemand zijn zaakjes niet goed in orde en kon de loop niet door gaan. Dan maar aan de 68e Jagersplasloop van de eigen vereniging meedoen. 10 kilometer zo vlak als een pannenkoek en dan wordt ik er niet net als de vorige keer in Castricum aan alle kanten afgelopen en zelfs gedubbeld door de eerste lopers. verder gaan met lezen…
De problemen van het rechter dijbeen blijven aanhouden, na de steigeroen van een aantal dagen geleden waarbij de pijnscheut de rest van de training deed overslaan zijn weer terug in alle hevigheid. Na een paar aangepaste trainigen en een cross waarin ik af en toe moest inhouden om geen ergere last van mijn dijbeen te hebben dacht ik het onder controle te hebben, toto afgelopen donderdag. Na het gros van de training er op op te hebbben zitten was ik bezig met de eerste van vier 200 meters toen de pijn weer lichtelijk terug kwam. Maar de tweede 200 meter ben ik gestopt, de pijn nam in hevigheid toe en om meer schade te voorkomen ben ik gestopt met de training.
Zondag in Castricum gestart met de Duinloop, een loop in het Tata Steel Runnersworld cross circuit, maar moest al binnen de kilometer ernstig terug in tempo, de pijn kwam weer terug. Tijdens het inlopen geen pijntje gevoeld maar het wedstrijdtempo langere tijd aanhouden ging niet. De rest van de race in een rustig tempo uitgelopen, versnellen werd snel afgestraft door pijnscheuten in het dijbeen. Als leider in het klassement aan de race begonnen maar nu denk ik wel een aantal plaatsen gedaald.
Vandaag, dinsdag, naar buiten om te trainen, maar ik kwam niet verder dan de overkant van de weg. De pijnscheuten kwamen meteen terug en dus ben ik rechtsomkeerd gegaan richting huis, donderdag maar een nieuwe poging wagen.
De blessure is waarschijnlijk een knoop in de spier en geen scheur. Maar een keer naar de masseur.
Baalde ik afgelopen zondag nog dat ik me heb laten inhalen door een stel 50 plussers, gisteren heb een scheur(tje) in mijn rechter hamstring opgelopen en ben ik voorlopig uitgeschakeld. Na de loopscholing begon ik aan mijn twee versnellingsloopjes en bij de eerste was het gelijk raak. In de laatste meters een hevige pijn in mijn rechter hamstring en de rechter kuit voelde ook niet lekker aan. Ik wist meteen dat het mis was. Einde training en einde opgaande lijn. Ik had net weer plezier in de trainingen en de duurloop één keer in de week stond ook weer op het programma. Dat kan ik voorlopig wel schudden dus.
De Beeckestein cross in Velsen is de volgende loop die op het programma staat en die is al over anderhalve week. IK ga er alles aan doen om die te halen, dus ik hoop dat mijn lichaam ook vond dat ik lekker in vorm begon te raken en dat het herstel voorspoedig zal verlopen.
De uitslagen zijn net binnen en nu baal ik als een stek(k)er. En het is mijn eigen schuld. Na een snelle start ging langzaam het kaarsje uit. De laatste ronde werd in ingehaald door een groepje en ik had geen zin om mee te gaan, bang om moe te worden. En daar zaten nu net twee mannen 50 in die nu mijn klassement verknallen.
De afgelopen weken heb ik elke week een duurloop in het weekeinde gelopen en ondanks de hielproblemen lekker op de baan getraind. Afgelopen donderdag gewoon het hele programma meegedaan ondanks dat ‘de crossers’ een aangepast programma mochten lopen (6 tot 8 x 200 meter met 200 meter dribbelpauze). Het programma voor de rest was 800 – 700 – 600 – 500 – 400 meter met 200 meter dribbelpauze, een seriepauze van 400 meter dribbel en daarna nog 6 x 200 meter met 200 meter dribbelpauze. Voor de seriepauze heb ik het rustig aan gedaan en ben achter de eerste groep aangehobbeld. Na de seriepauze heb ik gas gegeven en de 200 meters pittig hard gelopen.
Zaterdag een half uurtje rustige duurloop en ik was er helemaal klaar voor. ‘s Zondags had ik last van de zenuwen, moeie benen en bang dat het net zo slecht ging als het jaar daarvoor en daarvoor. Eenmaal aan de start gwoon vooraan gaan staan en hard weg, mee met de voosten. Halverwege de eerste ronde moest ik daarvoor betalen, de grote inhaalslag was begonnen alleen was ik degene die ingehaald werd. Louis Dam ging mij voorbij en even later Pieter Jelle Jongejans (die zijn eerste cross ooit liep). Loper na loper ging mij voorbij en langzaam maar zeker liet ik het koppie hangen en probeerde niet eens mee te gaan als er weer lopers over me heen gingen. Bang om moet te worden. De laatste ronde ging een groep lopers over me heen et daaron een aantal mannen 50 plus. Ik twijfelde heel even of ik zou proberen mee te gaan, het was tenslotte de laatste ronde. Maar ik deed het niet, stom stom , stom. Zij waren minstens net zo moe als ik en als het op een eindsprint zou aankomen meost ik toch zeker wel een paar man uit de groep voor kunnen blijven.
In het klassement sta ik nu op plaats één maar mijn gemiddelde is lager dan een aantal lopers die drie of twee crossen hebben meegelopen. Ik zal de komende crossen dus zeker in het klassement dalen maar ik ga mijn huid duur verkopen (In ieder geval duurder dan afgelopen zondag).
Volgende cross, de Beeckestein cross. De wraak op mijzelf zal hopelijk zoet zijn.
Vandaag was de 40e RCZ Sylvesterloop en ik was zo gek me in te schrijven voor de 18 km. De hele week gewoon door getraind en de benen voelen nog steeds zwaar aan. Ik probeer lekker te lopen en in +/- 1:20 uur binnen te zijn. Na het startschot weet ik dat ik sneller zal lopen, hoeveel echter niet. Voor me loopt Dirk Goldebeld, de bekende rode lap voor een stier, en ik ga toch in de achtervolging. Als we de polder in gaan loop ik in het groepje met Dirk, versnel ik tegen de wind in en loop naar de volgende groep. Nou ja, groep twee man en ga daar na een paar honderd meter ook overheen. Rond de vijf kilometer komt mijn zoon Alex in het zicht, hij loopt voor geen meter, zijn rechterbeen is aan vakantie toe. Overal pijntjes en moeie benen, net als zijn vader die al sinds de start zijn rug voelt. Samen lopen we nog een stukje maar hij en de groep waar we nu in lopen gaan er vandoor. De benen willen even niet meer. Als we rechts afslaan en even de wind gunstig in de rug krijgen gaat het tempo weer wat omhoog en haal ik weer een aantal lopers in. Dirk Goldebeld is weer in zicht en hoewel niet helemaal mee is de wind niet ongunstig. Ik kom weer bij hem en probeer samen met hem naar de lopers voor ons te lopen maar hij haakt af. Ik kom bij van de Berghe van Lycurgus en trek hem mee naar de loper voor ons. Daar aangekomen is bij mij de tank even leeg en ik zie de twee voor mij weer weglopen. Dirk komt weer over me heen maar ik laat hem niet meer weglopen. OP het laatste bruggetje langs de spoorlijn ga ik hem voorbij en krijg van de Berghe weer in het oog. Hoewel hij op een gegeven moment 400 meter voor me liep kom ik op de streep 20 meter of zo te kort om hem voor te komen. Ik finish als 8e in een tijd rond de 1:20:30 en ben aardig leeg. De versnelling op het einde heeft kracht gekost. Na even uitgeblazen te hebben en wat kleren aangetrokken te hebben heb ik nog een paar rondjes om een voetbalveld heen uitgelopen. Nu, zo’n vier uur later voelen de ben weer aardig aan maar de rug sputtert nog steeds tegen. Komende week maar even rustig(er) aan doen.
Prettige Feestdagen!
De afgelopen maanden heb ik af en toe nog een wedstrijd of trimloop gelopen, de laatste was gisteren. De 10 Engelse Mijl (of is het de 16 km) tijdens de 3e Lycurgus Run van het jaar. In de weken hiervoor heb ik voor mijn doen hard getraind en een paar zware wedstrijden achter de rug en mijn benen voelden tijdens het inlopen al zwaar. Goed dat ik me voorgenomen had om het rustig aan te doen in het begin en tegen het eind van de loop proberen te versnellen. Na het startschot had ik al moeite om de rustig weggaande Willem van het Veer en Ron Kuyer bij te houden en mijn zwager Marcoen Beeks kwam ook al vrij snel over me heen. Ondanks de zware benen probeerde ik een lekker tempo te vinden om de eerste kilometers in te lopen wat wonderwel lukte. De vier man grote kopgroep was uit het zicht en Marcoen werd ook steeds kleiner en vanuit achtergrond kwam een klein groepje aansluiten. Niet dus! Met een kleine versnelling voorkwam ik dat de aansluiting kon plaatsvinden en liep de rest van de race helemaal alleen. Om het meer heen, in de bochten, op de schelpen naast de weg nog een paar keer wat aangezet en geprobeerd het tempo vast te houden. Na molen de Woudaap gepasseerd te hebben op naar de drankpost, de plaats waar ik voor de race me voorgenomen had te gaan versnellen. De benen werkten niet echt mee en de versnelling heb ik maar even achterwegen gelaten. Na de kerk de polder weer in ben ik toch gaan versnellen en liep in op Marcoen. Op de streep kwam ik 32 seconden later dan hem binnen en was aardig dichterbij gekomen. Hoewel ik het niet van plan was heb ik zelfs nog een paar ronden uitgelopen maar toen de benen te zwaar gingen aanvoelen ben ik er maar mee gestopt. Het was genoeg voor vandaag. Over mijn tijd, 1:04:22, ben ik heel tevreden ondanks de zware benen heb ik ontspannen gelopen en niets geforceerd.
Dit jaar wil ik nog aan twee lopen meedoen, de 40e RCZ Sylvesterloop op 24 december en als afsluiter de Strand en Duinloop van AV Castricum op 31 december.
Dit jaar heb ik zelfs weer baanwedstrijden gelopen. Twee keer een 3000 meter de eerste was bij AV Hylas waar ik 10:28:37 liep en helemaal niet ontevreden was en de tweede, ik wil hem eigenlijk vergeten, ging een stuk minder. Te hard gestart en niet lekker in een tempo komen brak me op en ik verloor de laatste ronden vele seconden. Mijn tijd moet ik opzoeken maar die was in ieder geval niet om over naar huis te schrijven.
Goed gevoel overgehouden aan de loop in Wijk aan Zee
Een paar wedstrijden/trimlopen die ik tussen april en nu gelopen heb.
- 19 juni, 4e Rondje Schoolmeester – 10 km – 41:02
- 27 augustus, Loop voor Hoop – 15 km – 1:00:15
- 22 oktober, VUmc Gebouwenloop – 10 km – 44:08
- 20 november, Zevenheuvelenloop – 15 km – 59:23
- 6 november, Tata Steel Runnersworld KAV Holland Cross – 8 km – 36:23
- 27 november, Tata Steel Runnersworld Wijk aan Zee Cross – 10,4 km – 47:29
- 11 december, Tata Steel Runnersworld AV Haarlemmermeer Cross – 10 km – 40:40
Dit jaar geen Vijfhoekparkloop gelopen, de eerste twee lopen had ik een andere loop dat weekeinde en de laatste twee lopen heb ik foto’s genomen omdat mijn vrouw, die normaal gesproken de foto’s neemt, moest werken. Dat vindt ik wel jammer omdat, hoewel de loop altijd één ronde te lang duurt voor mij, ik de loop misschien wel de leukste AV Zaanloop vind die er is.
Vandaag was Hoofddorp aan de beurt. De Tata Steel Runnersworld AV Haarlemmermeer Cross over 4 ronden van 2,5 km. Na de training van dinsdag (hard getraind), had ik donderdag nog last van moeie benen en vrijdag het halve uur duurloop ging ook niet al te soepel. Tijdens het inlopen ging het, dankzij het lage tempo, nog wel lekker maar ik stond toch zonder al te veel zelfvertrouwen aan de start. Ondanks dat ging ik wel vooraan staan en was voor mijn doen als een gek weg. Ik liep de eerste kilometer zelfs voor mijn zoon die zoals gebruikelijk slecht en nu wel heel slecht weg was. Net voor de eerste keer dat vervelende bultje op kwam hij bij me, ging over me heen en liep van me weg. De eerste ronde en een gedeelte van de tweede ronde nog door heel wat mensen ingehaald, maar daarna haalde ik zelf ook weer af en toe mensen in. Sjaak Betjes die de vorige crossen ver voor me zat, al vanaf de start, kwam nu pas in de derde ronde mij voorbij en liep langzaam weg van me. De laatste ronde nog aardig doorgelopen en ik kwam nog aardig dichterbij. Ik dacht dat Sjaak niet goed gelopen had, maar ik bleek ondanks de moeie benen en de te snelle start toch nog 40:40 uit die ouwe benen te hebben gehaald. Dat was goed voor een derde plaats bij de mannen 50, net achter de nummers één van de eerste twee crossen en net voor de nummer één in het tussenklassement. Meteen een rondje uitgelopen en ondanks de vermoeidheid ging dat nog wel.
Voor de volgende cross, thuiswedstrijd in Zaandam, maar even goed trainen. Dat is een zware cross ongeacht het weer en dat ligt mij niet zo erg. Maar wie weet. ik heb nog een paar weken.
Afgelopen maanden wat getraind en de afgelopen weken ook een aantal duurlopen gedaan. (Een klein beetje) Op de weg terug. Morgen lopen in Hoofddorp, de AV Haarlemmermeer cross , de 3e loop in het Tata Steel Runnersworld Circuit. De eerste cross hard gestart, steendood gezeten en toch weer de adem gevonden om door te gaan, de tweede cross uitgewaaid op het strand en in de duinen rond Wijk aan Zee en morgen vier ronden met een heel vervelende ‘pukkel’ in het parcours. Na zo’n cross ben ik nog dagen moe maar dinsdags erop ben ik weer aan het trainen met mijn vermoeide benen.
Uitwaaien in Wijk aan Zee
See you morgen.
Het is al weer even geleden dat ik deze blog heb bijgewerkt, in de tussentijd heb ik aan een aantal (trim-)lopen meegedaan en een tweetal testlopen bij de vereniging (mede) georganiseerd. De laatste was gisteren en op het programma stonden een 1500 en en 3000 meter. Als medeorganisator betekent dat natuurlijk dat je zelf niet mee kan lopen, balen. Afgelopen vrijdag was er bij ons op de baan een instuif en ik was de starter, ook dat betekende dat ik niet zelf mee kon doen. Ook dat was balen. Maar ook weer niet. De hielblessures die me al twee jaar plagen zijn nog niet over. De rechtervoet is zo goed als over maar de linker doet nog niet wat ik wil, ik heb het idee dat hij teveel naar binnen klapt als ik net begin met lopen en ik heb het gevoel dat mijn voet niet lekker afrolt. In juni moet ik weer terug naar de podoloog om naar de progressie te kijken en ook om de inlegzolen even onder de loep te nemen. Die inlegzolen draag ik niet meer, ik ben door de bovenste laag heen en kreeg aan alle twee de voeten last op de plek waar ik door de bovenste laag heen gezakt ben.
De komende weken komt er niet veel van trainen op mijn normale trainingsdag, ik ga de komende 10 weken de training overnemen op de dinsdag- en donderdagavond. Komt eigenlijk wel goed uit. Kan ik de hielen de broodnodige extra rust geven die ze nodig hebben.
In de weekeinden wil ik wel af en toe een loopje doen of op zaterdag met mijn trainingsgroep mee voor de wekelijkse duurloop.
Ik hoop de komende week nog even een opsomming van de wedstrijden/trimlopen te geven waaraan ik de laatste tijd aan meegedaan heb en ook de goede en minder goede uitslagen.
Tot binnenkort!?
Na vorige week een 10 km in de sneeuw te hebben gelopen was het nu een loop over gras schelpenpad en zand tijdens de Tata Steel/Runnersworld A. V. Haarlemmermeer Cross alweer de derde van acht crossen in het Tata Steel/Runnersworld Cross Circuit.
Tijdens het inlopen was ik na een paar minuten al aan het hijgen en puffen, dat zou een prima race worden vandaag. Vooraan gestart en flink de gang erin in de eerste van vier ronden. Dat is te zeggen, tot de eerste van de drie heuveltjes die in het parcours opgenomen zaten en die elk vier keer genomen moesten worden. Daar stond ik al bijna stil en kroop de heuvel op. Aan alle kanten ingehaald maar op het vlakke gedeelte kon ik weer wat op adem komen en werd niet meer zo vaak ingehaald. Tot de volgende twee heuveltjes die vlak achter elkaar in het parcours zaten en daar werd ik weer aan alle kanten voorbij gelopen.
De tweede ronde was afzien, de derde ronde was doorbijten en de vierde ronde ging wel weer en ik werd (bijna) niet weer ingehaald als ik niet één van de vervelende heuveltjes op moest.
Richting finish, na het laatste heuveltje kon ik zowaar nog iets van een eindsprint inzetten en werd niet meer ingehaald na de laatste heuvel.
Uitlopen heb ik maar laten zitten, dat komt morgen wel weer. Zolang het niet omhoog gaat kom ik best vooruit, maar als het parcours omhoog gaat loop ik leeg, zelfs op een molshoop kom ik stil te vallen. Gebrek aan kracht? Gebrek aan wedstrijdmentaliteit? Bang om moe te worden? Ik weet het niet. De rest van het jaar maar geen wedstrijden en trimlopen meer lopen. De volgende loop wordt de Tata Steel Runnersworld Zaanland Cross die half januari op het programma staat.
RCZ Sylvesterloop, here we do NOT come!
